Interview met Gustaph over debuutalbum ‘Look At Us Now’: elke song moest empowering zijn.
Geduld is een schone deugd, na meer dan twintig jaar als muzikant, brengt Gustaph zijn debuutalbum uit. ‘Look At Us Now’ zal die heten, een zin uit het nummer ‘Because Of You’, waar hij de zevende plaats mee haalde op het Eurovisie Songfestival in 2023.
“Look At Us Now mag je letterlijk nemen,” vertelt Gustaph. “Kijk waar we nu staan na twintig jaar hard werken. En kijk waar we staan met de queer movement: ik kan als queer artiest openlijk mezelf zijn en zingen over de dingen die voor mij belangrijk zijn.
”De soulvolle stem van Gustaph neemt ons mee langs verschillende thema’s, van geloven in jezelf en wispelturige minnaars tot chosen family en gemis. Look At Us Now is een popplaat doorspekt met nineties house, dance en disco, maar we spotten ook een ballad (Miss You The Most) en twee Scandi-pop tracks: ‘Like You’ en ‘Darker Days’.
De plaat werd geproducet in Londen samen met Richard X, bekend van zijn werk voor o.a. Róisín Murphy, Alison Goldfrapp en Pet Shop Boys. “Dat ligt heel dicht bij wie ik ben als artiest, dus die samenwerking klopte gewoon,” aldus Gustaph.
Look At Me Now klinkt als een feest waar iedereen welkom is.
Bij wijze van voorprogramma op dit feestje, was Frontview Magazine een week geleden te gast bij Gustaph in zijn Antwerpse studio.
Uw debuutalbum komt uit, wat is uw gevoel hierbij?
“Het klinkt cliché, maar ik ben gewoon heel blij. We zijn nu 2 jaar na de overwinning van de Eurosong finale, en ik kan nog steeds mijn ding blijven doen en vanuit een mainstream positie blijven opereren.”
Uw muzikale activiteiten waren voor Eurosong nog vrij onbekend voor het grote publiek, zoals optredens op Glastonbury, Pukkelpop,…
“Mijn band Hercules & Love Affair had nog niet de nodige wereldwijde bekendheid, maar wel bekend genoeg om te toeren en om rond te reizen. Het was een ongelofelijke leerschool voor mij, ik zou zeker niet de artiest zijn die ik nu ben, zonder die leerschool.”
Eigenlijk is het een gestadige opbouw geweest in uw carrière.
“Ik zal niet zeggen dat er een masterplan achter zat (lacht), maar er zijn allerlei dingen gebeurd die mij op een onafwendbaar parcours hebben gezet. Zo ben ik in de nationale finale redelijk naïef ingestapt met de gedachte ‘ik heb toch niets te verliezen’. Ik had sowieso mijn werk in de studio hier, als docent, vocal coach en DJ. Voor mij was dat misschien ideaal, er was geen druk, want alles wat er zou gebeuren was ok. En als je 20 jaar in de muziekindustrie werkt, dan word je terecht en gezond nuchter.”
Kunnen we op dit album spreken van uw ware stijl die tot uiting komt?
“Ik denk het wel, als ik mag afgaan op de reacties op mijn laatste single ‘Really Mine’: ‘Dat is een écht Gustaph nummer’. Dat wil zeggen dat ik een bepaald soort stijl heb geïnstalleerd nu en dat mensen dat beginnen associëren met mij. De hele plaat is doordrongen van wat mensen al kennen zoals ‘Because Of You’, ‘Faith In What You Feel’, ‘Really Mine’.
Mijn doelstelling was een plaat maken die zeer positief is opgevat, kracht geeft aan mensen, en die doordrongen is van disco- en house-invloeden. Elke song moest voor mij empowering zijn.”
Uw outfit op het albumcover doet wat Mexicaans aan.
(lacht) “Dat is omwille van de hoed waarschijnlijk! (de originele hoed staat in de studio tussen de keyboards) Eigenlijk zijn we voor de eerste keer in zee gegaan met een styliste voor deze fotoshoot, en daarom zijn we aan het werk gegaan met een aantal andere mode-ontwerpers, zoals nu met Tom Van der Borght. Mijn man Jeroen was de fotograaf en stond tevens in voor het artwork, al 2 jaar is hij mijn visuele rechterhand, waar ik ook heel dankbaar voor ben.”
Hoe wordt een Gustaph-song geboren? Naar het klassieke verhaal, eerst lyrics of eerst muziek?
“Eigenlijk is het dit keer een interessant proces geweest. Vroeger schreef ik alleen of samen met iemand, maar nu kwam ik via het platenlabel in contact met meerdere mensen en zo ben ik dan methodischer tewerk gegaan. Je kan zomaar niet in het wilde weg dingen beginnen te doen.
Maar wat mezelf betreft, begint alles meestal bij een melodie. Fonetische klanken en het al eens inzingen met gebrabbeld Engels in de iPhone. De tekst volgt meestal snel, maar altijd als tweede.”
Met welke ingesteldheid begint u aan de opnamesessies?
“Vroeger deed ik veel sessiewerk, waar je de studio binnenkomt en je gewoon je job moet doen. Ik heb die approach naar mezelf toe, het is ‘part of the job’. Ik heb met de Londense producer Richard X samengewerkt, gewoon in een studio bij hem thuis, op een zolderkamer. Ik heb altijd zo muziek gemaakt in een do-it-yourself-approach.”
De nieuwe single ‘Really Mine’ krijgt weerom veel bijval met de nodige airplay en reacties van MNM luisteraars als: ‘Topper om het weekend mee te beginnen, de vibes zitten goed’.
“Dat is fijn hé! (zegt dit heel bescheiden en vrolijk lachend) Gespeeld worden door de mainstream radio’s MNM, Joe, Radio 2 en Q Music. Het is dat soort album dat ik wilde maken, een plaat die je energie geeft en zin geeft om iets te gaan doen.
Ik denk dat ik wel altijd een beetje de vreemde eend in de bijt ben, in Vlaams perspectief, omdat niet veel artiesten mijn muziekstijl hanteren op dit moment. Ik kan in mijn eigen wereld blijven en toch wordt het omarmd.”
Tijdens het voorbeluisteren van het album vallen volgende nummers toch op, met een internationale allure: ‘Really Mine’, ‘Faith in What You Feel’, ‘Pick Me Up’ en ‘Calls Your Name’. En met social media overstijg je met zo’n songs toch al snel de landsgrenzen.
“Inderdaad, maar dan komt de nuchterheid van Stef Caers toch weer boven, want elke plaat is in principe beschikbaar voor iedereen. Ik heb wel het geluk met het Eurovision verhaal, dat er ook mensen buiten België luisteren, wat al te merken is aan de Spotify cijfers.”
Bij ‘Because of You’ heb ik een flashback naar de finale Eurosong in Paleis 12. Het moment waarop u met de puntenscore haasje over deed met The Starlings.
“Ik ben gezond naïef daarin gestapt, zonder on-ambitieus te zijn. Ik dacht dat ik niet ging winnen, want ik werd niet echt naar voor geduwd door iemand. Er was niet veel hype rondom mij, leek me op dat moment.
Tot de avond zelf, en dat is ook bij Eurovision, pas wanneer je de performance in zijn geheel ziet, in de context van de andere songs, pas dan kan je alles naar waarde inschatten. Ik was wel fier met wat we hadden gedaan: de song, de backings, de visuals. Daarna was ik ook blij om het los te laten. Ik had mijn job gedaan, ik kon in de spiegel kijken en de rest zien we wel.”
En na uw overwinning zong u eindeloos met veel enthousiasme tijdens elk interview het refrein van ‘Because of You’, terwijl het management u tussendoor de nodige glaasjes water aanbood.
(lacht uitbundig) “Het management was ook in shock denk ik!”
Toch ook benieuwd wie er achter die aanstekelijke beat zit in ‘Faith in What You Feel’.
“De pianopartij is het werk van Richard X. Hij heeft een backing track gemaakt op de piano riddle zodat die beat aanwezig klonk. Ik heb het nummer vrij snel geschreven binnen het uur, samen met Hannah Robinson. De muziek die Richard had geprogrammeerd, was al zo aanstekelijk, dat het schrijven zeer vlot ging.”
Met ‘Pick Me Up’ gaat Gustaph voluit met een ferme disco injectie. Het nummer zou nog goed tot zijn recht gekomen zijn op de oplichtende flashy dansvloer uit de film ‘Saturday Night Fever’.(1977)
“Het nummer is 100% disco, geschreven met Richard X. De ganse plaat is doordrongen door retro elementen en ‘Pick Me Up’ is daar een goed voorbeeld van.”
In ‘Glow’ zingt u ‘never give up’, een onderliggende boodschap?
“Het nummer gaat over zomerliefde, mijn eerste vakantie met Jeroen in Griekenland. We waren toen een ganse nacht wakker gebleven. (zingt lyric) Het is een ode aan die periode en ‘never give up’ slaat meer op het elkaar graag blijven zien, ook 10 jaar later.”
Bewust of onbewust, maar ik hoor een tikkeltje George Michael in de song.
“Dat is waarschijnlijk in de strofes dat je dit herkent. Ik kan niet onder stoelen of banken steken dat George Michael een gigantische invloed heeft gehad, als schrijver en als zanger. Ik heb zijn platen grijs gedraaid, logisch dat er iets van over blijft. Samen met mama waren we fervente fans. Zijn breekbaarheid heeft mij altijd geraakt. Een heel mooie mens, die ook veel geld aan liefdadigheid gaf.”
Hij doneert nog dagelijks 7700 euro aan goede doelen.
“Toen hij stierf, gaf het mij een gevoel alsof er een goede vriend gestorven was. Het bewijst de kracht van muziek. Absurd eigenlijk, ik zeg iets over iemand die ik niet persoonlijk ken, maar precies is het toch een goede vriend. Door muziek kan je toch zo’n dingen poneren.”
U deinst ook niet terug voor een quote in ‘Really Mine’: “Now listen, I’m gonna tell you something’.
“Een idee van Richard X. Het is een 90’s house geïnspireerd nummer. Veel van die nummers hadden spoken word momenten. Richard stelde voor om zoiets te doen. Ik heb mezelf even moeten overwinnen om het te doen.”
Het weerklinkt streng en humoristisch tegelijk.
“Voilà, heel juist! (lacht) Ik had me mentaal de ingesteldheid aangenomen, van ‘ge gaat efkes goed luisteren naar mij hé!’.”
En van die invloeden gesproken, boven ‘Like You’ hangt een Pet Shop Boys-aura en de song eindigt dit keer met een zwoele quote. Terug Gustaph?
“Nee, dat is Jeroen! Zo’n diepe stem heb ik niet. (lacht hartelijk) Het nummer gaat trouwens over hem.
Onze openingsdans was ‘Slave To Love’ van Bryan Ferry en het nummer begint met ‘Tell her I’ll be waiting in the usual place’ en dit hebben we vertaald naar het Frans.”
Welke boost geven de backings u?
“Voor mij is dat écht een apart instrument. (Chantal, Monique, Sandrine en Nina) Een aparte laag in de muziek die altijd een grote rol speelt. Mijn nummers zijn doordrongen van backings.”
‘Darker Day’ eindigt in een sacraal sfeertje.
“De akkoordenwissels komen uit de klassieke muziek en dat wilden we op het einde nog even in de verf zetten.”
Als ik mijn retro zoektocht verderzet, in ‘Miss You The Most’, het zouden keyboards kunnen zijn uit een romantische Glenn Medeiros plaat.
“Helemaal! Gemaakt met de KORG M1” (wijst naar het instrument in de studio) Daar zijn de Whitney Houston’s, Mariah Carey’s mee gemaakt. En inderdaad….haha….Glenn Medeiros!!!
De song is geschreven samen met Dries Hendrickx op die synth. Ik heb de eerste versie van het nummer geïmproviseerd voor hem, bij wijze van grap. Dries stelde dan voor om het op te nemen en ik zei ‘nee dat gaan we niet doen’ waarop Dries antwoordde: ‘nee, dit is het écht!’. Ik heb me er eerst moeten overzetten omdat het zo 80’s was.”
En we kunnen er niet om heen, Eurovision komt eraan met weerom een geweldige kandidaat, Red Sebastian, ooit kreeg hij les van u op het conservatorium in Gent.
“Gefundes Fressen voor het Eurovisie songfestival. Een geweldig nummer met een verpletterende score van publiek en jury.”
En hij draagt de Belgische rave muziekgeschiedenis mee.
“Inclusief het Tomorrowland gegeven. Ik heb Seppe de laatste 3 jaar niet meer gevolgd, maar heb nu gemerkt dat hij enorm gegroeid is, zeker als performer. Hij is vocaal heel consistent en dat is bij het Songfestival een must. Als je vocaal niet sterk bent, blijf je daar niet overeind. Bij hem zit dat zeker allemaal goed. Hij gaat er alles aan doen om het zo goed mogelijk te doen in Bazel. Hij staat in de top 10 bij de bookmakers, ik stond op 35. Toch een verschil!” (lacht)
Hoe wordt uw agenda momenteel ingevuld?
“Er zijn al een aantal andere opportuniteiten op mijn pad gekomen, maar ik heb ze even afgehouden, omdat ik bewust wil genieten van mijn debuutalbum. Ik wil de focus juist hebben en heel goed voorbereid zijn voor de club tour, die op 28 april aanvangt in de AB.”
De aftrap van declubtour vindt plaats in Ancienne Belgique. Come celebrate!
Clubtour Gustaph
26/04/2025 Ancienne Belgique (club)-Brussel-BE
05/05/2025 Cactus (Café)-Brugge-BE
24/05/2025 Depot-Leuven-BE
29/05/2025 Muziekgieterij-Maastricht-NL
30/05/2025 Kavka Zappa-Antwerpen-BE
31/07/2025 Melkweg-Amsterdam-N
Peter Minnebo.
