Fakkeltheater krijgt een complete metamorfose
ANTWERPEN-Het Fakkeltheater is meer en meer een groot hot spot in het Antwerps podiumcircuit. Traditiegetrouw komt Algemeen Directeur Sam Verhoeven op het einde van mei jaarlijks met zijn “ State of The Union”: een terugblik, een kijk naar het nieuwe seizoen en een stand van zaken rond de werking. Verleden jaar kregen da aanwezige acteurs en pers een ijskoude douche met de op zijn zachtst uitgedrukt nogal brutale speech van waarnemend burgemeester Koen Kenis, die de term “ culturele parochiezaal” gebruikte als omschrijving voor het Fakkeltheater. Dit jaar bewandelde Schepen voor cultuur Lien Van De Kelder, een heel ander pad. Vanuit een buikgevoel zonder speechnota prees ze de enorme waarde van het Fakkeltheater. Een theater met als DNA, constructief werk, respectvol werk en een sociale functie. Dit laatste zat volgens de Schepen zeker ook in de Foyer.
Geen zwaaiend vingertje maar wel concrete afspraken die het Fakkeltheater, dat nu op 1 september zijn zeventigste verjaardag viert, zal leiden naar zijn diamantenjubileum in 2031.
Directeur Sam Verhoeven kon met trots het begin van een Materplan aankondigen. Samen met de stad, de Vlaamse Gemeenschap en particuliere investeerders komen er grondige verbouwingen.
De volledige voorbouw van de Rode Zaal aan de Hoogstraat wordt gerenoveerd. De inkomhal wordt uitgebreid en een lift wordt geïnstalleerd. De Zwarte Zaal aan de Reyndersstraat krijgt een totale make -over met een nieuwe vaste tribune die de capaciteit met 25 % omhoog laat gaan tot 200 toeschouwers. Ook de airco en toiletten wordt onder handen genomen. Alles moet klaar zijn tegen het jubileumjaar. Ook heeft de Stad Antwerpen, als eigenaar van de Rode Zaal, het gebouw voor de volgende dertig jaar overgedragen aan het Fakkeltheater in de vorm van een erfpacht.
Dit seizoen kwamen 83.500 bezoekers naar 540 voorstellingen, een nieuw record. Hoog tijd om het seizoen 2026-2027 voor te stellen. Alle voorstellingen zijn zoals gewoonlijk te vinden in de handige Fakkelbrochure die maar liefst 130 bladzijden telt. Een bloemlezing van enkele in het oog springende producties:
Eigen Producties.
Hier gaat men vooral verder met vertrouwde eigen voorstellingen met veel muziek zoals: Hotel Vocal ( Seizoen 22). Chansons Charmantes. Bellissama. Ook de achtdaagse Hotel Vocal Cruise is er weer, nu voor een Franse Seine toer vanuit Parijs. Voor de allerkleinsten is er weer de Kleuter Opera.
Gastproducties;
Een selectie die begint reeds midden juni met een herhaling van “ Oost West Thuis Best” van Jeroen Maes met onder meer Cary Goossens en Danni Heylen.
Productiehuis Iskariot brengt de muzikale komedie” Blind Date” en Lucky Manuelo”.
De Sven De Ridder Company komt warempel met twee stukken: De Kerstkomedie onder naam Tony De Kerstkabouter en een zomerproductie die “ Teambuilding” Heet.
Het Prethuis van Jeroen Maes komt even langs met “Rust Roest” op zijn tournee door Vlaanderen.
Ook Loge 10 gaat voor zijn traditionele twee voorstellingen met het spookverhaal” 2:22” en “ Judy –End of the Rainbow met Els De Schepper.
Vele acteurs woonden de voorstelling van seizoen 2026-2027 bij. Onder hen Charline Catrysse,
Interview Charline Catrysse
–Charline ben je West-Vlaamse?
Ja hoor, van Nieuwpoort. Ik heb wel in Nederland ( Amsterdam ) gestudeerd), dan terug naar België gekomen en begonnen met kindervoorstellingen. Heel snel kon ik met Musical Vlaanderen beginnen in producties in Gent en Antwerpen. Mijn agenda werd voller en voller. Musical was mijn eerste grote liefde. Maar na mijn optreden in ‘ Vergeet Barbara’ vroegen Jeroen ( Maes) en Sven ( De Ridder) mij voor hun producties en zo is er een extra laag theater bijgekomen. Het is dan tof als mensen zeggen; ‘aha, die kan ook grappig zijn “. Ik heb deze kansen met beide handen gegrepen.
De laatste jaren ben je ook bekend geworden hier in het Antwerpse?
Dat komt zeker door het Fakkeltheater. Mensen komen naar hier voor een breder palet. Wat is er in aanbieding? Een harde kern in feite, die een leuke avond willen hebben. Ze komen altijd terug. Ze wijzen dan ook naar jou en zeggen, we hebben je ook in die productie gezien. Dat maakt je dan wat bekender.
De Wakers van de Wijk was in feite je doorbraak naar het grote publiek?
Sven belde me voor de “ wakers” en snel zat ik zelfs al in een tweede productie van de Company. Sven zei, speel maar in je eigen dialect, het is super. Ik had er wat schrik voor, daar, in Antwerpen, ging dat wel lukken? Maar het marcheerde prima. De mensen kennen me niet van tv. , maar ik ben niet in het vak gestapt om op tv te komen. Komt het op mijn pad dan doe ik het zeker. Als ze bellen natuurlijk, dat helpt altijd.
Sven kiest altijd eerst de acteur en dan de rol. Hij heeft wel een neus voor talent. Ik zei hem jaren geleden al na het eerste interview met Jasmine Jaspers, bij haar eerste SDRC optreden dat hij een goudhaantje had. Ik denk dat hij er nu een tweede op zijn palmares kan schrijven.
Ja, als hij belt dat geeft wel vertrouwen. Hoe meer je met Sven werkt, hoe meer je in een fijne familie komt. Dat maakt de job nog beter. Sven zorgt ervoor dat je ook andere kanten van jezelf kan laten zien. Het is een wisselwerking met wederzijds vertrouwen. Tenslotte de naam SDR is een merk, een sterk product. Het staat voor een avond plezier, kwaliteit en een gulle lach.
In Wakers van de Wijk was je dialect nogal uitgesproken.
Het was een beetje gestuurd. Ik wil het wel zo authentiek mogelijk laten overkomen. Het mag niet dat West-Vlamingen in het publiek zich gaan afvragen of je wel werkelijk uit die provincie komt. In de Wakers was het een beetje vergroot. Maar Sven steunt je daarin wel. Hij laat je, jezelf ontdekken. Ze ( Sven en Brik)wisten ook goed wat ze met hun dialect teksten bedoelden. Ze zijn goed in het overbrengen. Bij Sven is het een leerproces voor jezelf. Hij weet wat hij wil. Ik leer ook door met de anderen te spelen. Zo zie ik er naar uit nu weer met nieuwe op het podium te staan zoals Ivan ( Pecnik ) en Linda ( De Ridder). Dat verrijkt jezelf.
Jasmine mocht zelfs eens in het Limburgs spelen en Leen kreeg dan weer een half Frans accent.
Ze hebben bij de SDRC een liefde voor dialect. Het mag bij hen. Ook als je je eigen dialect of taal spreekt dan zoekt hij “ het naturel” erin. Ook de timing die voortvloeit uit het dialect is ook een sterk punt bij Sven zelf.
Op tournee gaan door Vlaanderen ook leuk voor jou Charline?
Ik ben altijd blij met die zaaltoeren door Vlaanderen. Ook Het Prethuis doet dat. Mensen die om één of andere reden niet naar de stad kunnen komen krijgen dan ook de kans om ons te ontdekken. “ Onder de Kerktoren” zoals Sven het zegt. De mensen appreciëren het ook. De zalen zitten altijd vol, dat marcheert daar. Als groep wordt je daar ook goed verzorgd, de mensen zijn dankbaar en enthousiast. Dat is ook zeker geldig voor het publiek. Dan wordt het zeker geen opdracht meer.
We hebben al zoveel over de SDRC gepraat maar er is ook Het Prethuis?
Daar heerst dezelfde sfeer. Ik heb daar mijn eerste kans gehad met de komedie Dolly. Jeroen en Sven zijn wel twee verschillende mensen maar ze hebben allebei een sterke liefde voor theater. Jeroen schrijft fantastische stukken. Het is een echte garantie voor een toffe tijd, werken met Het Prethuis.
Vele acteurs willen niet in een vakje geplaatst worden. Is dat bij jou ook?
Zeker, een vakje is niet zo gezond. Ik zou ooit ook wel eens iets serieus willen doen. Heb nu echter geen tijd. We zien wel. Je moet fouten kunnen maken en dan kunnen erkennen, dit was het niet. Je moet jezelf kunnen ontdekken als acteur en blijven ontwikkelen.
Hier in de Rode Zaal sta je in het najaar op de planken in Blind Date.
Bij de voorloper van productiehuis Iskariot, Judas Producties mocht ik al meespelen in “Pauline en Paulette”. En nu is er Blind Date. Ik speel een dame die een datingbureau heeft en die mensen samen brengt op een nogal excentrieke manier. Het zal spanend zijn een muzikale komedie, samen met twee kleppers ( Michiel De Meyer en Sandrine Van Handenhoven).Het zal precies een eerste schooldag zijn en ik zal zeker een gevoel van onzekerheid moeten opzij zetten.
Tekst en foto’s: Gust Charrin.
